X
تبلیغات
بهانه ای برای دلتنگی

بهانه ای برای دلتنگی

زندگی میکنیم به دودلیل 1- به دنیا اومدیم 2- هنوز نمردیم!

غریب مدینه(پست ثابت)




این عکس رو علی آقا (وب من از آن روز که دربند توام آزادم) درست کرده برام...

خیلی این حدیثو دوس دارم...دستش دردنکنه..


انشاا... دعای همتون مستجاب شه
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم اسفند 1391 ساعت 18:0 توسط آرامش |


این بار تنها عاشقانه برای تو...



اصلا بعضي از غم ها نعمت اند !

حكايت "عسي ان تكرهوا شيئا و عسی ان تحبَو شیئا و هو خير لكم" ... ،

حكايت همين دلتنگي ست كه ميخواهد جانم را بگيرد ...

دست و پا ميزنم ميان حيات و ممات ،

اما خبري از مردن نيست ...

انگار يك وقت هايي بايد نَفَس ها به شماره بيفتند تا بفهمي "عزيز"ها كدامند ...

تا عشق از ميان ِ دل آرام در گوش ات زمزمه كند كه:

همين است آن معشوق ِ بي مثال ...

اما عجب از دلتنگي!!

كه مي سوزاند و سوزش اش را هيچ مرهمي مداوا نميكند حتي وصال...

كه در گاه ِ وصال نيز هر لحظه واهمه داري ...

كه مبادا بگذرند ثانيه ها و دوباره فراق از نو ...

اما دنيا بدون  دلتنگي دنيايي دوست نــداشتني ست ...!!

كه اگر تشنه نباشي گوارا ترين نوشيدني هاي دنيا هم هيچ ِ هيچ اند ...

حالا من در برزخ دلتنگي و وصال زانوي غم بغل گرفته ام ...

نه تاب  تحمل شوق ديدن  دوباره ات را دارم ...

نه تاب  بر دوش كشيدن بار دلتنگي!

فقط نشسته ام ساعت را نگاه ميكنم كه حركت عقربه هايش انگار مرا به سوي تو مي كِشند...

مي كِشند و مي كُشند ...

عزيزدلم...

آرام جانم...

نشسته ام براي بار هزارم تصويرت را مرور ميكنم ...

كه درون نگاهم قد مي كشي و مردمك چشم هايم تمامش مي شود تو ...

تپش هاي قلبم شدت ميگيرد از هول ِ لحظه ي تلاقي نگاه هاي مان ...

كه تو نگاهم مي كني و من دوباره اسير  يك شرم ِ ناخواسته ...

نگاهم را از تو مي دزدم ... و تو دلم را از من!!

حكايتي شده این دلتنگیهای مدام...

+ نوشته شده در یکشنبه دهم آذر 1392 ساعت 21:38 توسط آرامش |


یکسال را بخاطر یکماه زنده ام...


الســــلام علی الرأس المرفوع . . .

پیرهن مشکی ارباب . . . زیباترین لباس دنیاست . . .

و هیچ لذتی بالاتر از این نیست که مادرت بگوید. . .

رنگ مورد علاقه برای پیراهنت ، مشکی است !

ارباب بی کفنم محرمت رسید و من همچنان . . .

این روزها بغض یکسره ام امان ندارد . . .

نمیدانم از غصه حسین است که هرقدم به قتلگاه نزدیکتر . . .

یا از دردهای دم به دم و هر لحظه خودم . . . یاهردو . . .

فقط میدانم هرچه هست نفسم بالا نمی آید از اینهمه بغض در گلو مانده!!

حسیـــــــــن زهرا . . .

می ترسم کسی نه خودت را 

که روضه هایت

را از من بگیرد . . .

به راستی که مرور قصه ی دل کافی است. . .

اگر

کرب و بلا رفته باشیم . . .

همه عشق من اینست که بربالای بلندی بایستم . . .

باهمه وجود وبغض درگلو مانده ام فریاد بزنم :

آآآآآآآآآآآآآآآآیییییییی حسیییییییییییییییییییین

آنقدر بگویم تا همین نفس های تک تک هم بگیرد و تمام . . .

تمام شوم در عشق ارباب . . .

دلم بلندی میخواهد

همان بلندی که زینب بربالایش ایستاد و از آنجا. . .

باتشویش . . . دلهره . . . اضطراب . . . و شاید هم نفس تنگی

به قتلگاه برادر نگریست و نگریست و نگریست !!

وااااااااااااااااااااااااای حسسسسسسسسسسین . . .

که چه دردی کشید عمه سادات بر بالای آن تل . . .

صدای نفس نفس هایش هر دم به گوشم میرسد . . .

اشکهایم بی اختیار از دیده روان می شود. . .

امان از غریبی عمه سادات!!

قفسه ی سینه ام درد می کند . . .

این قلب مریض توان ندارد . . .

فطرس بودنم آرزوست . . .

+++ کاملا بی ربط برای تو :

نیستی و من دلتنگ ات شده ام باز ، 

نه خاطره ای هست ، 

نه عطری ،

نه ...

رویای در آغوش کشیدنت چنان گلوی دلم را میفشارد که گویی دور نیست جان دادنم ...

میان هجوم ِ این همه احساس تنها مانده ام و "تو" باورت نمیشود من باز "گریه کردم" ...

عقل ها نیامدنت را ترجیح میدهند برای اکنون !

اما من ِ شوریده عقل به کارم نمی آید وقتی حتی عطر تن ات را هم در خاطرم کشیده ام ...

پای دل که در میان است بگذار اسیر کیش و مات ِ احساس شود این عقل ِ محاسبه گر !

دست به دامان خدایت شده ام تمام ناتمام من !!

بخاطر نبودم شرمنده م

انشـــــــــاا... بیشتر میام ازاین به بعد

ملتمـــــــس دعای خیرتون هستم ...

تو رو خدا دعام کنین !!


دوستون دارم همیشه و همه جا ...


آرامــش          

+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1392 ساعت 11:56 توسط آرامش |


می کشی مرا حسیـــــــن!

چند روز تا به عرفه مانده؟؟؟؟

تو بگو چند روز تا عرفه ت مونده؟؟؟

حسین من ...ارباب بی کفنم!

دلم در تب و تاب رسیدن عرفه ت میسوزد...

صدای پای قدمهایت هر لحظه بیشتر به گوشم میپیچد!!

و من پر میشوم از حـــــــــس دلتنگی نفس گیری ...

که هر چه بیشتر میگذرد بیشتر جانم را میگیرد!

تجسم میکنم ...عرفه ای دیگر... و بازهم سرزمین یاران سفر کرده!

من باشم و این بار تو نیز هم...

نمیدانم چرا هرچه آنروز را در ذهنم تجسم میکنم ...

جفتمان را در حال گریه با این مداحی حاج منصور میبینم:

بیا نگار آشنا...شب غمم سحر نما

مرا به نوکری خود ...شها تو مفتخر نما

ای گل وفا حسیــــــــن ...معدن سخا حسیــــــن

می کشی مرا حسین!!!

تجلی ولایتی ...سرشته با گِلِ منی

تمام هستیم تویی...تو صاحب دل منی

آیه ی محبتی...سوره ولایتی

یار حــــــــق نما حسیــــــــــــــن

می کشی مرا حسین!!!

زکودکی دلم شده... اسیر و مبتلای تو

خدا کند که جان دهد ...بیاد کربلای تو

ذکر تو عبادتست...تشنه شهادتم

شاه کربلا حسیــــــــن

               می کشی مرا حسین ...

                                          می کشی مرا حسین...

                                                                          می کشی مرا حسین ...


+  با تموم ِ خستگيام اما ته ِ دلم منتظر يه اتفاق بزرگ و خوشگل تو زندگيمم... خدايا...

++ توي چله زيارت عاشوراتون دعام كنين!!

+++ کاملا بی ربط برای تو :

دلتنگ ميشوم بي هوا !

درست وقتي كه نبايد ...

شايد همه قشنگي ِ اش به همين زبان نفهمي اش باشد!

اما عجيب امان ِ لحظه هايم را بريده ...

پناه ميبرم به خدا ، از اين دل ِ سركش!!

شيريني ِ بودن با "تو" اندازه ندارد...

حتي اگر عدد ِ ساعتهايش به ٢٤ هم نرسد!

صبوري ميكنم... به حرمت ِ دل آشوبه هايت...

به حرمت ِ نگاه هاي بي تاب ات...

+ نوشته شده در چهارشنبه دهم مهر 1392 ساعت 23:0 توسط آرامش |


صدای پای محرم ز دور می آید...


طوری افتاده گره بر دل بی تاب دخیل ...

                                                         که بجز دست تو با دست کسی وا نشود ...

صدای پای قافله ای از دور می آید...

صدایی که همواره در گوش تاریخ می پیچه...

قافله ای که هزاران هزار دل را به همراه می آورد...

قافله ای که مقصدش همواره کرب و بلاست ...

می آید تا بیازماید... تا جدا کند مرد را از نامرد!!!

حج نزدیک است ... باید احرام بست!

باید مَحرم شد تا بتوان به حریم حرمش راه یافت...

احرام میبندیم...احرام عشـــــق!!

تا این محرّم را مَحرم کوی حسین شویم!

نکنـــــــد از این احرام،

                                 از این مناسک ،

                                                       از این قافله جا بمانیم...

                                                               یا فارِسَ الحجاز أدرکنی...

                                            یا أمیر الحُجّـــاج أدرکنی ...

چهل وسه روز دیگر محرم از راه میرسه. . .

با برخی از دوستان قرار گذاشتیم که چلّه زیارت عاشورا بگیریم...

شروع این برنامه هم از پنج مهر هست...

اگر هستید بسم الله. . .

انــــــشاا... همگی کربلایی بشیم صلـــــــــــوات :)

++ کاملا بی ربط برای تو :

نميشناسي مرا اگر لبخندهايم را باور كني !

اراده كن ... برايت شهر را دريا ميكنم از اشك ... 

به همان شوري ! آنقدر ميبارم كه به تلخي بزند مزه اش ...

كه غرق شوي ميان اشك هايم ، شايد بفهمي چه كشيدم از حس  خفگي  بغض هايم!

ببين چقدر تلخ شده ام ، حالا كه نمك نگاهت را به غارت برده اند "ديگران" ...

و من زنده ام به اميد ...

كه يك روز هواي دريا به سرت بزند و من دريا را به پايت بريزم !

شايد آن روز بفهمي چشم هايم براي دوست داشتنت كم نگذاشتند هيچ وقت...

بي تابم از بافتن خيال ِ موجي كه تو را بازميگرداند به ساحل آرامــش ...

+ نوشته شده در دوشنبه یکم مهر 1392 ساعت 13:4 توسط آرامش |


السلطان یا ابالحسن یا امام رضا...

اول: من و یک دل هــــــوایی ...

باب الجواد یا باب الرضا؟ یه کم فکر میکنم ...

خب باب الجواد! شاید امام رضا به حرمت ِ جواد الائمه نگاهی به دلم بندازه...

می ایستم روبروی تابلوی اذن دخول ...

با دلم کلنجار میرم... اذن گرفتی؟؟

" گشتم همه جا بر در و دیوار حریمت جایی ننوشته است گنه کار نیاید "

پس داخل میشم ...

تشنه ام ... آب مینوشم از حریم ِ حرم ... میخوام نمک گیر آقا بشم ...

مثل همیشه... قرار من و دلم ، صحن  انقلاب ...

بی هیچ تعللی ... صحن انقلاب... نزدیکای صحن انگار قدم هام سنگین میشه ، طاقت ندارم ...

دلم میخواد تا انقلاب پرواز کنم ...

بی اختیار به جای سلام دادن میگم "جـــــونم امام رضا..." !

تو راه از باب الجواد تا صحن انقلاب خدا خدا میکنم که اون گوشه روبروی گنبد خالی باشه که بتونم بشینم ...

میشینم اون گوشه...

یه جوری رو میگیرم که کسی نبینتم !

ولی چشمام گنبد رو ببینه ... یه زمانی هم پوشیه میزدم اینجور وقتا...

بلند بلند با آقا حرف میزنم... درد و دل میکنم...

قربونت برم آقا که صحبت کردن باهات مرهم ه !چه برسه نگاهت...

کم کم موقع نماز میشه... و صحن پرمیشه ...

قبل از اینکه خادم چیزی بهم بگه میرم رواق امام خمینی ... شایدم مسجد جامع گوهرشاد ...

بعد نماز هم به سمت ضریح ...

خنکی هوای ضریح میخوره توی صورتم و حس میکنم ورودی  بهشت ایستادم ...

قدم نمیرسه ضریح رو ببینم... خیلی شلوغه !

روی پنجه پام می ایستم و ضریح رو میبینم ...

سلام میدم و پیش به سوی رواق دارالحجه...

میرسم به اون دیوار نزدیک ضریح ... صورتمو میچسبونم به خنکی دیوار و ...

حس میکنم توی بغل امام رضام ... بس که آرومم ...

ادامه میدم مسیر رو به سمت ضریح طبقه پایین ...

میرسم!

اما اونجا هم شلوغه ... دلم نمیاد با هل دادن برم جلو ...

از دور سلام میدم ... نگاه میکنم و نگاه...شاید سیر شم! اما نه ...

شوری ِ اشک تشنه ترم میکنه و سیراب شدنی در کار نیست...

دوباره میام بالا !

دلم صحن گردی میخواد ...

بی هیچ برنامه ای ، از این صحن به اون صحن ...

مثل  یه کبوتر ... آزاد ِ آزاد ...

به خودم میام ...

من کجام؟ خونه! روبروی لپتاپ ...

چقدر دور ... چقدر فاصله ...

عجب رویای قشنگی ...

یا امام رضا(ع) ... جان ِ جواد الائمه قسم ... دلم خیلی برای حرم ات تنگ شده ...

آقا... هیچ جوری برنامه الانم به زیارت اومدن نمیخوره!

مگر اینکه خودت بخواهی ... خودت دعوتم کنی...

اون وقت یه جوری همه چیز هماهنگ میشه که مات و مبهوت بمونم ...

منو مات و مبهوت رئوفیتت کن مثل همیشــه ...

امام رضا جان جوادت ...تو رو به پهلوی شکسته مادرت قسم شب میلادته...

امشب یه نگاه ویژه به منو دلم کن...

آقای مهربون...مولای رئوف!!

به دلم رحم کن امشب...

دستمو بگیر...دستمونو بگیر!!

محتاج یه نگاهتیم!!!

بچـــــــــه هاسلام!!

اومدم این پست رو بذارم و ازتون یه چیز بخوام...

دعام کنین!

امشب یجور دیگه دعام کنین...یجوری که تا حالا هیشکی رو دعا نکردین!!

یجوری که مطمئن شین هرچی از خدا بخواین میشه ...

یجوری که حس کنین امام رضا صداتونو میشنوه!!

ازتون عاجزانه خواهش میکنم!!

دلتنگـــتونم و دوستتون دارم مثل همیشـــه ...

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم شهریور 1392 ساعت 11:21 توسط آرامش |


تمام شدم

خيلي وقت است حسادت ميكنم به آنهايي كه دوستت دارند و دوستشان داري ،

به آنهايي كه ساعت ها را در كنارت به وصل ميگذرانند...

و من اينجا همچو شمعي ذره ذره ميسوزم و " آب " نه !

                               خـون ميشوم...

به آنهايي كه اگر لب تر كني برايت جان ميدهند ...

جانم ميسوزد كه نميتوانم ناز ِ نگاهت را بخرم ... حتي در ظاهر!

وقتي نگاهت خيره به نقطه اي ست غير از من!!

قبول كن حق دارم جان دهم از فرط ِ حسادت...

بگو كور شود چشم حسود تا نبينم و نسوزم از نظاره همه آنهايي كه هستند...

                    اما "مــن" نيستند ...!!!

دوستان عزیز و مهربونم!

از اینکه این چند مدت اذیتتون کردم یه دنیا شرمنده م

شرمنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده...

شرمنده خوبیاتون...نگرانیاتون...دل پاکتون

شرمنده دایی،صبای گلم،مریم عزیزم،زهره مهربونم،علی آقا

غزل جونم،نرگس نازنین،شکیباجان ،آقا میثم

وهمه اونایی که با نگرانیاشون فقط شرمنده م کردن و بـــــــــــس!!

نمیدونم شاید دیگه ادامه ندم...

شایدم و بیام و ازنو و با انرژی مضاعف شروع کنم...

همه چی بستگی به شما و دعاتون داره

خیلی محتاجم...خیـــــــــــــلی

دوستان گلم!من اینجا با شما لحظه های خیلی قشنگی داشتم

به حرمت همون لحظه ها دعام کنین...

دوستتون دارم ...همیـــــــــشه دوستون دارم حتی اگه نباشم

"  خواهر کوچیک شما آرامش "

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1392 ساعت 13:38 توسط آرامش |


یا علی!



این " ی ا ع ل ی " های هنگام خداحافظــــــی ات را ،

با هیــــــــچ گرانبهایی در دنیا عـــــوض نمیکنم...

خوشبخــــــــتی برای من یعنی همیــــن !

باش ...

همیشه باش ...

وجودت به من آرامــــــــــش میدهد !!


دوستان همچنان التمـــــاس دعا...

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم شهریور 1392 ساعت 16:49 توسط آرامش |


یا کاشف الکرب ....


وقتی پاسخی در کار نیست ، صورت مسئله را پاک میکنم ،

و حال که "وصـــالی" نیست با دستان خودم یادت را میان روزمرگی ها پنهان میکنم...

تا دلتنـــگ نشوم!

غریبه که نیستی آقا ...

من فرار میکنم این روزها از مرور وصالت ...

بگذار یادم برود کربلایی هم هست ...

بگذار از بهشت ات تنها خاطره ای بماند با تلی از غبار فراموشی!

عباس ِ زینب ... برایت بگویم از درد ِ دلم؟

برادرت آنقدر "عاشق ِ" سینه چاک دارد که ... هعـــی!

من و دل ِ سیاهم و سر ِ سوزن حبّ ام خریداری ندارد ...

اما نه ...

هر بار زیان به گلایه گشودم میبینم همه ی بی معرفتی ها سهم من است...

و "حسین" سراسر کَرَم ...

چه کنم؟

دلم "دل" است ، و الله زبان نمیفهمد ... فقط مدام زمزمه دلتنگی دارد و ...

"دلم" مدام مرور میکند آن شب آخر را ... آوارگی ِ عجیب میان ِ بین الحرمین ...

دلم حتی دلتنگ ِ آن بغض ِ کُــشنده ی وداع است ...

دوست دارد مثل آن چند روز ، صبحی برخیزد ، چفیه اش را بردارد و برود پی ِ عشق بازی ...

روزهایی که فاصله فراق تا وصال تنها "ده دقیقه" قدم زدن بود ...

بیا بنشین کنار دلم ، برایم دو خط روضه بخوان ... از هجران بگو ...

دلم هوای ِ آن اشک های میان ِ کف زدن ِ جشن را کرده ! عجیب شیرین اند...

اربابم با نام عباست توکل میکنیم...

بسم الله...

یا کاشف الکرب عن وجه الحسین اکشف کربی بحق اخیک الحسین (ع)


از همه اونایی که این مطلب رو میخونن التماس دعای زیاد دارم

گره کوری تو زندگیم افتاده که فقط به دعای خیر شما حل میشه

                                                                              محتاجم

+ نوشته شده در جمعه هشتم شهریور 1392 ساعت 16:59 توسط آرامش |


تا یار که را خواهد....

يه روزم ميرم...

يه جايي تو دنيا پيدا ميكنم كه هيشكي نباشه...

 اونقدرررررر فرياد ميزنم ، اونقدر فرياد ميزنم تا صدام ديگه در نياد...

يه روز ميرم...

يه جاي دنج ِ اين دنيا ...

يه گوشه ميشينم اونقدررررر بلند بلند گريه ميكنم تا نفسم بگيره...

يه روزم ميرم... ميرم از اين دنيا و تموم ميشه همه چيز ...

حتي اين معده درد عصبي ِ ديوانه كننده...

يه روز ميرم... يه روزي كه دور نيست!









بی قرار نگــاهــم ...

نگاهــی به بلندای یک ایـــوان...

نگاهــــی به روشنایی یک گنبد .....

نگــــــــــــــاهی به رویایی ملکــــــوتی ....

و

صــــدایی منتهــــی به دلتنگــی!!

ارباب بی کفن...

ما را نمیخری؟؟؟

تنهــــــا نگاهی از گوشــــه چشـمت برای باز شدن گره کور زندگیمان کافیست

اربابم !

بر اسمت توکل کرده و میکنیم ...

تنها به این امــــــــید که با عنایت شما هم پیمان شویم در جوارت


                          
                               تا صبح قضاسهل و سهیلش به که باشد ...

                                          تا شام قدر رجعت و میلش به که باشد ...
                
                              در بزم وصالش همه کس طالب دیدار ...

                                             تا یار که را خواهد و میلش به که باشد ...

+ نوشته شده در چهارشنبه ششم شهریور 1392 ساعت 10:3 توسط آرامش |


نمیتونم!


ای خدا دلم خیلی گرفته باز ....

دیگه دلم طاقت نداره.... هیچجوری

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1392 ساعت 13:8 توسط آرامش


و باز هم از بهشت رانده شدم ...

به کربلای حسیـــــــــــــــن بوی سیب می آید ...                                          
 
                                                   به طوس بوی رضای غریب می آید ...

رضا به شهر غریبی عجب دلش تنگ است ...                                                 

                                               ز طوس تا به مدینه هزار فرسنگ است ...

وقتی این چاووشیو برا مسافران عتبات یا بیت الله میخونن همه وجودم بی اراده میلرزه ...

افسران - اشرف تر از من...

میگویند انسان اشرف مخلوقات است!

نفی میکنم!

من انسان زاده ام واشرف تر از من...

آن کبوتر دور حرمت است آقا..

که من لایق همنشینی ات نبودم و او بود...

ممنونم آقا که یبار دیگه طلبیدیم...

خیلی برام سخت بود که ازت جداشم...

خودت میدونی با چه دل شکسته ای برگشتم...

 به این امید برگشتم که به همین زودی باز بطلبیم ولی زهی خیال خام...

آقا من هیچی نیستم...میدونم روسیاهم

ولی فقط یچیزی ازت میخوام...ردم نکن...

بهم نگو برو...اگه از در خونت برونیم جایی رو ندارم...

اگه ردم کنی یکی دیگه منو میخره که نباید!!!

آقا... قرار ما ... حرم توست !!

هر كه درد ندارد ... نبايد هم كه بيايد!

چشمانم، به من دروغ نمي‌گويند ...

خودم ديدم:

خادمان حرم داشتند  -بي‌دردي را - نامردي را- جارو مي‌كردند!

هر چند ... درد ما، هم، قابل نيست !!

و گرنه - دوري - اين همه به درازا نمي‌كشيد!

اي كاش مي‌توانستم چيزي بگويم...

تا رضا دهي!

رضاي من، تويي!

دل‌ها را، آب مي‌كني؛ و گرنه اين همه دريا...

مگر مي‌شود از چشمخانه‌يي بتراود؟!


دوستان همتونو خیلی دعا کردم انشاا... همتون به زودی برین زیر ایوون طلا برام نماز بخونین...

التماس دعای خیـــــــر...

+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ساعت 17:59 توسط آرامش |


اینجا ... حرم... باب الجواد است !

از همین جا ... عکس رو که دیدی...دلت که پرکشید و هوای حرم کرد ....

ادب کن دستتو بذار به سینه ت رو به جانب طوس وایسا...

 سلام بده به آقا...


السلام علیک یا غریب الغربا..

السلام علیک یا معین الضعفاء والفقرا..

یاشمس الشمسوس...

یا أنیس النفوس...

أیها المدفون بأرض طوس...

السلام علیک یا سلطان یا ابالحسن...

یا علی بن موسی الرضا و رحمة الله و برکاته

آقا جون!

از کبوترهای حرمت دلم فقط یه چیزو یاد گرفته اونم بال بال زدن برای توئه...

اما اونا دیگه چرا برات بال و پر می زنن؟

اونا که صبح تا شب در رکاب شماهستن و روزشون رو در حرم امنتون به شب می رسونن...

شاید می خوان مایه ی دلگرمی مسافرای غریبی باشن ...

که تو صحن های حرم مبارکت طواف عشق بجا می آورند...

و هر کدوم دردی تو دلشون دارن...

  اومدن در خونه امام رئوف به این امید که ضامن دلشون شی...

آقا جون بیقرار یک نگاهتم و در دل تنگم گله هاست...

اگه از در خونه ابی عبدا... مونده شدم واز در خونه داداش حسنش رونده...

ولی هرسال ... همه دلخوشیم به همینه که امام رضا هوامو داره...

میگم امام رضا خودش غریبه و دلتنگی رو خوب میفهمه!

آقا جون!

هر چی بیشتر میام زیارتت بیشتر باهات انس می گیرم...

و دیگه غریبی نمی کنم که در حضورت شرم کرده و بغضامو فرو بخورم...

موقع خوندن " امین الله" همه وجودم بی اختیار هوای تو رو داره...

دلم لک زده برای یه امین ا... خوندن تو صحن جامع رضوی بعد از نماز مغرب و عشا..

دلم لک زده برا باب الجوادت ...برا ایوون طلا...براسقاخونت.. نقاره خونت!

آخ گفتم نقاره خونه...

وقتی بعد از نماز صبح شروع به زدن میکنن انگار یچیزی تو دلم بی اختیار شروع به حرکت میکنه...

قلبم از شوق بال پرواز میگیره ...

و گوشام پر میشن از یه چیز...حسین...حسین ...حسین!

آقا میگن :

پنجره فولاد رضا براتِ کربلا میده....

هرکی میره کرب و بلا از حرم رضا میره...

دل منم تو حرمت بیشتر بیقرار حسین میشه...

حرمت بهشته...بهشتی که سرشار ازامنیته...

دلِ تنگم تو حرمت دلتنگ هیچکس و هیچ چیز نیس بجز خودت! 

السلطان ! ابالحسن...

تو شاهد بیشتر غصه های من بودی و تو رو برای خیلی چیزا گواه گرفتم...

آقا جون بازم دارم میام تا از بوی معنویت و خلوص نمازهای جماعت حرمت ریه هامو پر کنم ...

و انشاا... با دست پر برگردم!

یا ضامن آهو! دارم میام...

همیشه وقتی دلم خیلی هوای حرم امام رئوف رو میکنه این مداحیو گوش میدم ...

خیلی با دلم بازی میکنه...اگه خواستین دانلودش کنین ...
امام رضا.
MP3

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم مرداد 1392 ساعت 13:26 توسط آرامش |


شما چی میخواین از خدا؟؟؟

            آلوده دامانم ای دل محکوم هجرانم ای دل

                                                             امشب نمیدانم از چه مهمان خوبانم ای دل

            پیغمبران الهی...همه انبیا...ما را دعا مینمایند

                                                           آید صلای ملائک عشاق مولا کجایند

           ای اهل عالم بیایید امشب شب سرنوشت است

                                                                هرجای عالم که باشید با یاد مولا بهشت است

امشب معلوم میشه آخرش چی میشه!

آیا من آخرش یارمو میبینم یا نه؟؟

آیا آقام منو میپذیره یا نه؟؟

آیا منم با روی خوبی به ملاقاتش میرم یانه؟؟

خدایااونقد گناه کردم که میترسم بهم بگی برو ...

 بگی غرق گناهی حیاکن ...

خدایا حیا رو هم باید خودت بهم بدی!!

 بی حیا شدم...رو سیاه شدم!!

خود خدا میگه گاهی میشه من دیگه از تو حیا میکنم اما تو هنوز از من حیا نمیکنی!

نکنه امشبم اومدم بی حیایی کنم...نه... خدا نکنه!

امشب آخرین شب قدره!

سومین شب قدر...

شبی که مقدرات رقم خورده ما دیگه به امضای امام عصر میرسه...

معلوم نیس تا سال دیگه و شب قدر دیگه کی باشه و کی نباشه!

کی چه حالی باشه و کجا باشه؟؟

همه اینا  امشب به امضای صاحبمون میرسه...

مسجد الحرام رو بهم ریختن و هرروز به بهانه درست کردنش خرابترش میکنن!

از خدا میخوام اول فرج مهدی فاطمه....

میخوام حالا که دارم برمیگردم به زندگی...

باشم و ندای أنا بقیة ا... الاعظم رو  ازکعبه بشنوم...

از خدا میخوام عزیزانم سالم و سعادتمند باشند واگه قراره اتفاقی بیفته من زودتر برم!

خدایا یعنی میشه تقدیرمو طوری رقم بزنی که...

سال دیگه اگه بودم مث الان بر گذشته پر گناهم حسرت نخورم

خدایا میدونم تو این وضع و اوضاع خواستن بقیع ازت چیزی غیر ممکنه...

ای همه غیرممکن ها را ممکن!

کاری کن یه کربلا،یه مدینه، یه مشهد الرضا برای خودم و عزیزانم امشب  به امضای مهدی فاطمه برسه !

بچه ها من از خدا امشب فقط سه تا چی میخوام...

اول کربلا...                                    

دوم کربلا...

                                     سوم کربلا...

تو رو خدا برام خیلی دعا کنین...

پست قبلی گفتم دعاکنین عاقبت بخیر شم...

عاقبت بخیری همه ماچه تو دنیا چه در آخرت فقط در یه چیزه...

کربلا...

پس امشب کربلاتو از مهدی فاطمه بگیر!!

                             

                   التماس دعای خیـــــر...

+ نوشته شده در چهارشنبه نهم مرداد 1392 ساعت 18:2 توسط آرامش |


تهدمت والله ارکان الهدی

امشب شب قدراست اگر قدر بدانیم!!

شب شهادت اول مظلوم عالم...

بابایی که مظلومیتش قلب همه عاشقاشو میسوزونه...

میخوام براتون یه داستان تعریف کنم...

یه داستان از مردی مظلوم...

یه مرد غریب که 25 سال خونه نشین شد و دم نزد...

مرد غریبی که تنها اشاره انگشتش برای زیر رو روشدن تمام زمین و کهکشان ها کافی بود..

مرد غریبی که همسر باردارش رو جلو پسر 7 سالش زدن...

مرد غریبی که فقط چاه همدم تنهاییاش بود...بگذریم...

رفته بود نماز صبحو برا مردمی که به نامردی همه دنیا معروفن بخونه..

مشغول نماز شد ...

الله اکــــــــــــــــــــــبرررر...این صدای آخرین الله اکبر بابای شیعیانه...

یه نانجیب شمشیرشو آماده کرده....محراب میگه نزن...

منبر میگه نزن...در و دیوار مسجد میگه نزن...فرشته ها میگن نزن!!

دل زینب میگه نزن...دل حسن میگه نزن!

اما گویا علی منتظره..

یه دفعه شمشیر اومد زخم رو زخم افتاد...

این سر قبلا تو جوونی شکافته شده ...

اونموقع پیغمبر سرشو بست گریه کرد!

اما صبح روز نوزدهم حسن اومد...

دید بابا داره میگه فزت و رب الکعبه ...

آسمونیا میگن  تهدمت والله ارکان الهدی!

بابا رو تو بغل گرفت ...

خوبه هر بابا یی داره جون میده پسرش بغلش کنه...

امام حسن سلطان اشکه...اشکش نظیر نداره!

نه فقط تو بچگیش...فضّه میگفت همه رو میتونم آروم کنم ...

اما حسن گریه میکنه خودمم میشینم گریه میکنم!

میگن چشم امام حسن به فرق شکافته بابا افتاد یجوری اشک میریخت ،

امیر المومنین فرمود :پسرم اینجور گریه نکن...دلمو نسوزون...

پسرم ببین جدت اومده..ببین خدیجه اومده..ببین مادرت اومده

حدودا 37 ساله بوده امام حسن تو محراب کوفه...

تو 37 سالگی داره گریه میکنه من فک میکنم علی درد خودش یادش رفت...

میدونی چه دردی؟؟

آخه همین حسن...یه روز 7 ساله بود...دستش تو دست مادر بود

جانم مادر...

پوزه دشمنو به خاک مالید..حقشو گرقت...قباله فدک رو گرفت

قربون خطبه خوندنت...همشونو مفتضح کردی

یه دفعه دید یکی داره میاد... اون نانجیب اومد گفت زهرا کجا بودی...؟؟

حضرت فرمودن رفتم حقمو گرفتم

- قباله رو بده...

- نمیدم!!

چنگ زد قباله رو گرفت..آب دهان ریخت رو قباله...پاره پاره کرد!

بی بی فرمود خدا شکمتو پاره پاره کنه...

اون بی شرف یه نگاه کرد این ور دید از علی خبری نیس...

یه نگاه کرد اونور دید از علی خبری نیس...

میگن گوشواره شکست...میگن هردوتاش شکست!

میگن صورت به دیوار خورد...میگن زهرا زمین افتاد..

ایشاا... دروغه

اگه با دوباره شنیدن این داستان...

که هممون دوس داریم فقط داستان بود نه واقعیت...

اگه دلت شکست..اگه اشکت جاری شد ...

فقط یه کلمه بگو...

خدایا عاقبت بخیرش کن...

+ نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1392 ساعت 21:55 توسط آرامش |